Í Langholtsskóla erum við með 6 iPad spjaldtölvur sem við erum að prófa í hópavinnu. Fjölbreytt og skemmtileg verkefni í gangi. Dásamlegt að sjá hversu lítið þessi tæki eru að þvælast fyrir í vinnunni. Í augnablikinu er 5. bekkur að vinna Stop Motion mynd. Nemendur hafa undanfarnar vikur verið að búa til leikmuni og persónur í hringekjuvinnu um landnámið. Í kjölfarið var sagan teiknuð á söguborð og nú er verið að gæða persónurnar lífi. Þar koma spjaldtölvurnar sterkar inn. Í 10. bekk er verkefnið að taka upp útvarpsleikrit sem er í raun ritunarverkefni sem verið er að leiklesa og bæta við tólist og umhverfishljóðum. 8. bekkur er svo að búa til hreyfimynd og semja við hana tónlist. Það er vinna sem verður gaman að sýna þegar henni er lokið. Nú er bara spurningin sem er ósvarað. Hvernig þola pöddurnar þetta álag?
Myndbandið hér að ofan sýnir vinnu nemenda í 7. bekk annarsvegar þar sem nemendur eru að semja og taka upp tónlist fyrir kvikmyndabút og svo hinsvegar 8. bekk í hreyfimyndagerð þar sem verið er að vinna með íslenskar þjóðsögur, allar persónur eru handteiknaðar á pappír og litaðar og skannaðar beint inn í iPad. Í tónment semja nemendur stef fyrir hverja persónu og tónlist fyrir myndina sem ennig er spiluð og tekin upp á spjaldtölvuna.
Ég vona að myndbandið sýni hvernig tæknin er notuð sem er notuð sem eitt verkfæri í hinu skapandi ferli en alls ekki ekki eitthvað sem allt snýst um. Það er kjarninn í því sem viljum gera. Við viljum ekki að tækni flækist fyrir heldur stytti leiðina fyrir okkur í sköpunina. Það sem enn skiptir höfuðmáli er að geta teiknað, hafa gott auga fyrir myndefni, skilja tónlist og geta sungið og spilað á hljóðfæri.